فرودگاه

مطابق با داده های منتشر شده در سال 2017 و بر اساس درصد پروازهای سروقت (اصطلاحاً آن - تایم) پرتأخیرترین فرودگاه های بزرگ جهان ارائه می گردند.
1. جاكارتا، 9/51 درصد

طبق این متن، پرتأخیرترین فرودگاه بزرگ جهان، فرودگاه بین المللی سوئكارنوهاتا در شهر جاكارتای اندونزی است. این فرودگاه كه قطب و مركز اصلی فعالیت شركت هواپیمائی گارودا ایندونیزیا است، در طول سال بیش از 000/200 پرواز را انجام می دهد و این آمار پروازی باعث شده كه بر اساس آمار مزبور جزء 20 فرودگاه برتر جهان باشد.
آنچه باعث بروز تأخیرهای پروازی در جاكارتا می گردد، تركیبی از زیرساخت كنترل ترافیك هوایی ناكافی و چندین ترمینال منسوخ می باشد. با این حال ذكر این نكته مهم است كه ترمینال منحصربفرد شماره 3، كه در اواخر سال 2016 افتتاح گردید، منجر به بهبود عملیات فرودگاهی گردید: در سال 2015 عملكرد فرودگاه از نظر انجام پروازهای به موقع كمتر از 40 درصد بود.
2. بمبئی، هند: 4/60 درصد

بمبئی هم اخیراً مانند جاكارتا یك ترمینال جدید فرودگاهی را افتتاح نموده است كه منجر به بهبود تجربه سفر مسافران و گردشگران گردیده است - حداقل برای مسافرانی كه شانس آورده اند و از این فرودگاه تردد می نمایند. متأسفانه فرودگاه بین المللی چاتراپاتی شیواجی به طرز قابل ملاحظه ای بیش از ظرفیت باقی مانده است و در مورد طراحی جریان مسافری نیز چیزی نمی توان گفت: فرودگاه داخلی در فاصله ای بیشتر از یك كیلومتر از فرودگاه بین المللی واقع شده است و این بدان معناست كه در واقع بایستی برای جابجائی مابین این دور فرودگاه در میان ازدحامی از جمعیت بنشینید كه این مورد نیز خود بر میزان تأخیر می افزاید.
منتظر شنیدن خبر خوب و شگفت آوری در این باره هستید؟ به دلیل اینكه بمبئی در كل شهری متراكم و پرجمعیت است، به احتمال زیاد تفاوت خاص و چشمگیری بین اینكه در طول سفر چه تجربه ای خواهید داشت و اینكه خود فرودگاه به چه شكلی عمل می نماید، مشاهده نخواهید نمود.
3. هنگ كنگ: 2/63 درصد

از سوی دیگر هنگ كنگ، به این دلیل كه علیرغم شلوغی و ازدحام شدید آن، فعالیت ها را نسبتاً وقت شناسانه اداره می نماید، دارای شهرت است، حقیقتی كه مسلماً به خاطر میراث به جای مانده از دوران استعمار بریتانیا بر این منطقه است. همین موضوع را نمی توان در مورد فرودگاه بین المللی هنگ كنگ بیان نمود، ‌فرودگاهی كه علی رغم طراحی برتر و جایزه برده و نیز لیست بلند بالایی از تسهیلات ویژه مسافران، به صورت متراكم باقی مانده و گرفتار تأخیرهای پروازی بسیاری می باشد.
البته این موضوع با در نظر گرفتن دو شركت مشهور (كاثای پاسفیك و هنگ كنگ ایرلاینز) كه قطب اصلی فعالیت آنها در اینجا قرار دارد، آنچنان شوكه كننده به نظر نمی رسد و به این دلیل،‌ فرودگاه مزبور عموماً به عنوان یكی از شلوغ ترین فرودگاه های جهان شناخته می شود.
4. سئول، كره جنوبی: 9/65 درصد

شهر سئول یكی از پرازدحام ترین و اصطلاحاً بی در و پیكرترین شهرهای جهان بوده و منزلگاه مردمانی است كه در شبه جزیره كره زندگی می كنند. این شهر بسیار پرجمعیت و پرترافیك است، در حقیقت فرودگاه اصلی و بین المللی شهر در منطقه اینچئون واقع شده، مكانی در غرب شهر كه رسیدن به آن با استفاده از قطار سریع السیر بیشتر از یك ساعت به طول می انجامد.
اینچئون نیز به مانند هنگ كنگ یك فرودگاه دو قطبی است: مركز اصلی فعالیت شركت های هواپیمائی كوریئن ایر و ایشیانا ایرلاینز. با این حال آینده ای كاراتر برای این فرودگاه قابل تصور است. ترمینال شماره 2 این فرودگاه كه كار احداث آن زیاد طول كشید، اخیراً افتتاح شده و میزبان هر دو شركت كوریئن ایر و اسكای تیم می باشد.

مطابق با داده های منتشر شده در سال 2017 و بر اساس درصد پروازهای سروقت (اصطلاحاً آن - تایم) پرتأخیرترین فرودگاه های بزرگ جهان ارائه می گردند.
1. جاكارتا، 9/51 درصد

طبق این متن، پرتأخیرترین فرودگاه بزرگ جهان، فرودگاه بین المللی سوئكارنوهاتا در شهر جاكارتای اندونزی است. این فرودگاه كه قطب و مركز اصلی فعالیت شركت هواپیمائی گارودا ایندونیزیا است، در طول سال بیش از 000/200 پرواز را انجام می دهد و این آمار پروازی باعث شده كه بر اساس آمار مزبور جزء 20 فرودگاه برتر جهان باشد.
آنچه باعث بروز تأخیرهای پروازی در جاكارتا می گردد، تركیبی از زیرساخت كنترل ترافیك هوایی ناكافی و چندین ترمینال منسوخ می باشد. با این حال ذكر این نكته مهم است كه ترمینال منحصربفرد شماره 3، كه در اواخر سال 2016 افتتاح گردید، منجر به بهبود عملیات فرودگاهی گردید: در سال 2015 عملكرد فرودگاه از نظر انجام پروازهای به موقع كمتر از 40 درصد بود.
2. بمبئی، هند: 4/60 درصد

بمبئی هم اخیراً مانند جاكارتا یك ترمینال جدید فرودگاهی را افتتاح نموده است كه منجر به بهبود تجربه سفر مسافران و گردشگران گردیده است - حداقل برای مسافرانی كه شانس آورده اند و از این فرودگاه تردد می نمایند. متأسفانه فرودگاه بین المللی چاتراپاتی شیواجی به طرز قابل ملاحظه ای بیش از ظرفیت باقی مانده است و در مورد طراحی جریان مسافری نیز چیزی نمی توان گفت: فرودگاه داخلی در فاصله ای بیشتر از یك كیلومتر از فرودگاه بین المللی واقع شده است و این بدان معناست كه در واقع بایستی برای جابجائی مابین این دور فرودگاه در میان ازدحامی از جمعیت بنشینید كه این مورد نیز خود بر میزان تأخیر می افزاید.
منتظر شنیدن خبر خوب و شگفت آوری در این باره هستید؟ به دلیل اینكه بمبئی در كل شهری متراكم و پرجمعیت است، به احتمال زیاد تفاوت خاص و چشمگیری بین اینكه در طول سفر چه تجربه ای خواهید داشت و اینكه خود فرودگاه به چه شكلی عمل می نماید، مشاهده نخواهید نمود.
3. هنگ كنگ: 2/63 درصد

از سوی دیگر هنگ كنگ، به این دلیل كه علیرغم شلوغی و ازدحام شدید آن، فعالیت ها را نسبتاً وقت شناسانه اداره می نماید، دارای شهرت است، حقیقتی كه مسلماً به خاطر میراث به جای مانده از دوران استعمار بریتانیا بر این منطقه است. همین موضوع را نمی توان در مورد فرودگاه بین المللی هنگ كنگ بیان نمود، ‌فرودگاهی كه علی رغم طراحی برتر و جایزه برده و نیز لیست بلند بالایی از تسهیلات ویژه مسافران، به صورت متراكم باقی مانده و گرفتار تأخیرهای پروازی بسیاری می باشد.
البته این موضوع با در نظر گرفتن دو شركت مشهور (كاثای پاسفیك و هنگ كنگ ایرلاینز) كه قطب اصلی فعالیت آنها در اینجا قرار دارد، آنچنان شوكه كننده به نظر نمی رسد و به این دلیل،‌ فرودگاه مزبور عموماً به عنوان یكی از شلوغ ترین فرودگاه های جهان شناخته می شود.
4. سئول، كره جنوبی: 9/65 درصد

شهر سئول یكی از پرازدحام ترین و اصطلاحاً بی در و پیكرترین شهرهای جهان بوده و منزلگاه مردمانی است كه در شبه جزیره كره زندگی می كنند. این شهر بسیار پرجمعیت و پرترافیك است، در حقیقت فرودگاه اصلی و بین المللی شهر در منطقه اینچئون واقع شده، مكانی در غرب شهر كه رسیدن به آن با استفاده از قطار سریع السیر بیشتر از یك ساعت به طول می انجامد.
اینچئون نیز به مانند هنگ كنگ یك فرودگاه دو قطبی است: مركز اصلی فعالیت شركت های هواپیمائی كوریئن ایر و ایشیانا ایرلاینز. با این حال آینده ای كاراتر برای این فرودگاه قابل تصور است. ترمینال شماره 2 این فرودگاه كه كار احداث آن زیاد طول كشید، اخیراً افتتاح شده و میزبان هر دو شركت كوریئن ایر و اسكای تیم می باشد.